یه گوشه اونجا نشسته

دختری تنها !

دل اون قد یه دریا

غمگین و تنها

با دلی شکسته

با نگاهی سرد و خسته

آروم و پریشون

دل شب

با ماه وستاره همنشین شده

دلاشون با همدیگه یکی شده

زیر لب زمزمه میکنه با گریه

آخه تا کی ؟!

تا کی این همه ملامت ؟

تا کی اشک و آه و ماتم ؟

تا کی این همه غریبی !؟

گریه های بی شکیبی؟   

اتل متل جدايي ... عروسکم کجايي ؟

 گاو حسن پريشون ... يه دل داره پر از خون

عشقم که رفت هندستون ... خونه ام شده قبرستون

 يه عشق ديگه بردار ... يه دنيا غصه بردار

 اسمشو بذار بچگي ... تا آخر زندگي

هاچين و واچين تموم شد ... عمر منم حروم شد

^کاتوره

^خسته

^شكسته

  ^بسته

 ^{ديريست درمحاصره ي باد}

 ^{بر زورقي نشسته به طوفان درد}

 ^مردي

 ^{آوازهاي سرزمين مادري اش راتقرير ميكند}

 ^{تنديس هاي باكره ي شهر}

 ^{در آخرين مناقصه ي باغ}

 ^{حراج مي شوند}

 ^{اينجا هزار جريب است}

 ^ديروز

 ^{يك سايه در كناره ي ساحل}

 ^{در احتساب حجم خالي اندوه جان سپرد}